Als er één ding is waar ik mee moet ophouden is het …

DOOR RION OVERDIJK

De reden dat ik al twee weken van me laat afweten, is niet voor niks. Ik had het gewoon enorm druk. Je snapt het wel, echt druk. Ik had mijn handen vol aan Jesper na zijn operatie, daarnaast baalde ik van het slechte weer en tussendoor was ik ook nog eens jarig. Stuk voor stuk primaire taken in het leven.

De drukte zorgt voor een zoektocht naar tijd. Tijd om te studeren, tijd om ordinair op mijn 22ste de wasvrouw uit te hangen, tijd om mezelf vol te gooien met wijn en tijd om aan RIONN te werken. Zoals ik al zei, ik zoek tijd. Bij alles wat ik doe denk ik alweer aan hetgeen dat ook nog moet gebeuren. Hallo ouders, help mij is! Hoe moet dit? Hoe kan je werken, voor je kinderen zorgen, koken, schoonmaken en een leven hebben?

Tussen alle drukte door zat de mooiste dag van het jaar, 25 februari, mijn verjaardag. Ik ben al 22 jaar geworden. Lekker jong vinden de meeste mensen. Jong? 22 jaar is tegenwoordig niet meer zo jong. De verantwoordelijkheden nemen alsmaar toe, elk jaar komen er een paar bij. Ik kan mijn leven nu nog maar amper handelen, laat staan als ik straks richting die felbegeerde 30 ga. Het wordt tijd om voorbereidingen te gaan treffen, ik heb namelijk nog maar acht jaar.

Daarom heb ik een nieuwe ambitie gevonden: ik wil mezelf ontpoppen tot een pro in timemanagement. Efficiënter werken, prioriteiten stellen en balans creëren. The key to succes, toch? Naast alle andere voordelen, maak ik ook direct korte metten met de stress. Stress heeft namelijk geen enkele positieve functie. Knapper, gezelliger of gezonder word je er niet van. Stuk voor stuk redenen om jezelf een stressvrij leven te gunnen.

Maar is timemanagement nu echt de oplossing voor een meisje van 22? Of überhaupt voor iedereen? Het is zeker een handige tool, maar ik denk dat het vooral draait om de kunst van het loslaten. Laat los dat niet alles in het leven perfect kan zijn. Ik zou nog steeds willen van wel, maar mijn stressklachten worden er niet minder op. En ik heb nog wel makkelijk praten, ik ben namelijk pas 22. Ik hoef de komende jaren alleen maar te zorgen dat ik een sexy, ontwikkelde, verzorgende, kokende, levendige en succesvolle student/vriendin ben. Ben ik nog iets vergeten? Dit moet toch wel lukken?

 

Liefs
RIONN